Koning Klant ruïneert zijn Land!

We zijn al van kindsbeen af vertrouwd met de gedachte dat mensen werken voor geld. In ons economische leven lijkt eigenbelang de enige drijfveer tot handelen te zijn: voor handelaren en producenten in de vorm van winst maken, en voor consumenten door overal zo weinig mogelijk voor te betalen.

Vanuit menswetenschappelijk oogpunt bestaat er echter geen enkele dwingende noodzaak om onze economie zo in te richten. De gang van zaken in de huidige vrije markteconomie is zelfs paradoxaal. Wie economisch produceert, maakt dingen voor andere mensen en handelt dus de facto altruïstisch. Waarom zou daar dan een uitgesproken egoïstisch motief aan ten grondslag moeten liggen?

Concurrentie hoort in het economische leven helemaal niet thuis, want die ontaardt daar tot broederstrijd en veroorzaakt maatschappelijk grote chaos. In een beeld gevat krijgen we het volgende:

- Onze kamerplanten hebben af en toe wat water nodig (materiële behoeften).
- Om ze te begieten heeft het gezin met enkele vrienden een wedstrijd georganiseerd (concurrentie).
- Het gaat er daarbij niet om elke plant van de nodige hoeveelheid water te voorzien (afstemming van de productie op de reële behoeften),
- maar wel om zoveel mogelijk water te verzetten (omzet draaien en winst maken).

De gevolgen laten zich raden:

- De planten krijgen inderdaad water (er is marktafzet).
- Sommige planten krijgen te veel water (overproductie),
- terwijl  er  wellicht toch enkele worden overgeslagen (onder-consumptie).
- De  helft  van  het water komt tussen de bloempotten terecht (nutteloze productie).
- Het water wordt verspild op het vloerkleed en op de meubels, die daaronder te lijden hebben (milieu-verloedering).
- In de hitte van de strijd doen zich pijnlijke botsingen voor (faillissementen).



Volgende pagina: Onderweg naar Overleg.